Kijk eens goed mijn jongen,
kijk eens langs de loop,
en dan goed mikken op dat blikje daar,
en schiet het overhoop.
Want als je goed kan schieten,
kun je je verdedigen.
Overal loert gevaar,
het leven is zo kort.
Schiet iedere bedreiging,
razendsnel aan gort.
Alleen zo kun je veilig zijn,
iedereen zal het doen.
En jij kan niet achterblijven.
Ook jij hoort bij dat rare wereldje,
onze maatschappij.
Weet je nog je vadertje,
hij zei nee,
ja,
hij deed niet mee,
hij was geen radertje,
hij vond ons rare wereldje van ons,
heel en heel gemeen.
Kijk eens goed mijn jongen,
kijk eens langs de loop,
en dan mikken op dat blikje.
Zo schoten ze je vader overhoop.
Treffend geschreven.
Ik las per ongeluk als eerste de laatste zin. Weg clou.
Toch mooi. Het lijkt zich ver van Nederland af te spelen. Dichter bij jou misschien…
Kan me het bij mij ook niet voorstellen.
Treffend geschreven. <3
Prachtig neergezet, tot en met die clou. Je zou het een dichterlijk verhaal of een verhalend gedicht kunnen noemen, al denk ik er ook meteen achteraan dat het natuurlijk niets uitmaakt.