Schrijf mee!
« »

Communicatie

Expeditie H

15 september 2013 | 120w | Desiree Felen | 10 |

Het is min tweeëndertig. De sneeuw kruipt langzaam onze grot binnen. Husk jankt zachtjes en kijkt me aan. Zijn helblauwe hondenogen vertellen me wat ik al weet. De dood nadert. Ik weet niet hoe lang wij het hier nog volhouden. Het vuur dat ik al drie keer opnieuw heb aangestoken, geeft nauwelijks warmte. Ik ben moe… zo ontzettend moe… Heel even doe ik mijn ogen dicht. Heel even maar Husk. Ik beloof het je.

Mijn vrouw glimlacht. Ik zie slechts vage contouren. Toch weet ik zeker dat ze het is. Het is hier vredig.
‘Kom je?’ lijkt ze te vragen. De hond staat naast haar.
Ik gebruik geen woorden en zeg; ‘Husk…? Ben jij dat…?’
Hij wenkt me.
‘Kom maar…’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »