Met een zweem van verlangen staart ze naar de gelukkige gezinnen in het park. Haar ademhaling hapert wanneer haar kroost bekijkt. Prachtige kinderen heeft ze, een leuke lieve man, mooi huis. Maar ervan genieten kan ze niet. Haar hoofd zit vol, en haar maag in de knoop. Ze torst het gewicht van de wereld op haar schouders, en ze wil ervoor op de loop. Ze wil net als die andere ouders zorgeloos met haar kinderen kunnen ravotten, op winterklerenjacht zonder bang te hoeven zijn dat de pinautomaat haar plastic weigert. Ze wil kunnen slapen zonder angstdromen, de uitputting ontvluchten. Maar ze ziet geen uitwegen meer. Ze wil gered worden, en weer kunnen ademen in de wetenschap dat ze dat verdiend.
« Zondagmorgen
Schuldig »
« Zondagmorgen Schuldig »
Familie, Maatschappij, Mensen
Red me
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Sanne van Zijl of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Zondagmorgen Schuldig »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ook voor dit mooie gezinnetje schijnt de zon ooit weer!
Wat een beklemming.
@Sanne
Potentieel een leuk verhaaltje, maar naar mijn smaak vertel je te veel. Er is een verteller die constateringen doet. Als je meer laat zien, bijv. door directe gedachten en handelingen, wordt het indringender.
Twee taalzeurtjes:
– Tweede zin: onderwerp ontbreekt (‘ze’)
– Laatste woord: verdienT
Kan ik dit zelf aanpassen dan? Of moet dat via de redactie?
Op die 2 foutjes na vind ik het mooi geschreven.
Je bent nieuw he? Dan kun je het nog niet zelf aanpassen, maar moet Frank het voor je doen.
@ Lousjekoesje: bedankt voor je compliment en de uitleg.
Ja ik hang hier pas een weekje rond. Ik zal de redactie een mailtje sturen met verzoek tot aanpassen.
@ Conny newcomm en Leonardo Pisano: ook dank voor jullie reacties!
Er zitten mooie zinnen tussen, maar als geheel vind ik dit te zeer een opsomming van gedachten. Die indruk versterk je nog door er een doorlopende lap tekst van te maken. Af en toe inspringen maakt zo’n stukje voor mijn gevoel prettiger leesbaarder
Goh, wat een narigheid! Komt overtuigend over.