Te veel voor de hand liggend, piek in kersttijd. Ik wil mijn piek terug, het kwartje, op de markt is uw gulden een daalder waard. Nostalgie. Dat heb ik in deze dagen. Lichtjes aan, knus, gezellig, houtkachel en gloeiwijn, melancholisch en nostalgisch.
Hup, beentjes op de grond, dat is allemaal niet meer. Wat dan wel? Oorlog, kinderellende, hongersnood, wreedheden en natuurrampen die we waarschijnlijk zelf veroorzaken. Ellende hand in hand met nostalgie.
‘Hallo, hier aarde.’ Ooit uitgesproken hangen deze woorden in ons gedachtemuseum. Herhaling, oefening baart kunst, hangt in hetzelfde museum.
Zou dit ook van toepassing worden op duurzaamheid? Door iedereen? Dan worden in ieder geval natuurrampen minder.
Dan nog de wreedheden… daar wil ik geen piek meer in zien.
@Jaqueline, een ietwat verwarrende en pessimistische kijk op hoe het nu is. Ik snap echter je intentie. Ik zou 1 onderwerp uitdiepen. Het gaat een beetje van de hak op de tak.
Ja, precies mijn gevoel, teveel verschillende onderwerpen in 1 stukje. Hier kun je drie of vier sterke stukjes van maken 🙂