‘Cupid, please hear my cry and let your arrow fly. Straight to my daughters heart, hold me,’ zing ik zachtjes mee met Amy Winehouse. Ik wil dat Cupido doel treft en mijn dochter tot inkeer komt op de crisisafdeling van de ggz. Haar warrige brein is weer volkomen in de ban van haar lover: cannabis. Soms ontaardt het in een triootje met haar andere lover: speed. Haar levensgezellen schizofrenie en ADD smullen ervan. Ik zie haar weer afglijden. De woonbegeleiders noemden dit een ’terugvalletje’. Totdat er toch ingegrepen wordt: crisisopname. Een halve dag gaat op aan bellen voordat er eindelijk een plek is gevonden. Bezuinigingen, nietwaar? Wat een weelde dat mijn dochter nog net niet in het ravijn is gedonderd…


De eeuwige strijd om de kwaliteit van leven van je kind en tegelijkertijd de strijd tegen de windmolens van ons (ont)zorgbeleid. Hoe verdrietig makend.
Het is moeilijk om als een Don Quichote te strijden tegen de zorg en ook een beetje tegen je dochter’s geknakte zelf
Intriest.
Op mijn manier, door erover te schrijven, hoop ik de tongen los te maken. De slachtofferrol past me niet. Wel die van puntige schrijfster, althans dat streef ik wel na.
@Geertje Precies en door het te verspreiden maak je het echt zichtbaar.
@Geertje, hulde aan jou als strijdende moeder. Dan ook nog een fijn geschreven. Blijf hoop houden.