Zijn verfijnde smaakpalet wordt niet teleurgesteld. De groenten zijn al dente en knisperen tussen zijn kiezen. Het roze vlees is net gaar en de bouillon is lekker pittig. Gulzig slurpt hij het laatste restje uit de kom.
“Hoe was de soep?â€
“Mijn complimenten, fantastisch!â€
“Bedankt. Maak jij het tussengerecht?â€
Aarzelend legt hij zijn pink op het blok. Met zijn ogen dicht plaatst hij het lemmet tegen zijn pinkgewricht. Hij drukt hard. Knerpend snijdt het mes door bloedvaten, pezen en bot. Snel drukt hij een doek tegen de wond en stelpt het bloeden.
Goedkeurend bekijkt zijn collega chef-kok de afgesneden vinger: “Precies genoeg voor twee amuses.â€
“Snij jij vast sjalotjes?â€
“Doe ik. Zullen we milt in rode wijnsaus als hoofdgerecht klaarmaken?â€


Getver, lekker stukje GJ 😉
Ik ben benieuwd wat je van de blinde darm gaat koken.
‘k Let altijd al op handen, maar nu zeker. Vooral bij koks.
@GJ walgelijk goed geschreven
@allen Helaas was er niet genoeg woordruimte om ook een goede wijn aan te bevelen Chianti vond ik zelf wat afgezaagd. Bij een mooi stukje orgaanvlees doet een Chateau Mouton Rothschild (1982)of als je helemaal los wilt gaan een Chateau Lafite (1787) het geweldig 😛
Visioen van de film La Grande Bouffe
@jelStein Ideetje voor een ander verhaaltje, jezelf dood eten 🙂 Persoonlijk had ik dan meer het ‘Greed’ slachtoffer in de film Seven voor ogen. Hij moet een pond van zijn eigen vlees op eten.
Brrrrrr
@G.J. je gaat helemaal los dit keer. Een smakelijk verhaal. Silence of the Lambs kwam bij mij voorbij. Goed geschreven!