Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Onverwachts

26 september 2013 | 120w | Inge Hulsker | 15 |

Het is hier donkerder dan donker. Ik kan letterlijk mijn hand niet zien, als ik hem vlak voor m’n ogen hou. Net zo alomvattend is de stilte. Door het complete gebrek aan omgevingsgeluid hoor ik bijna mijn eigen hart kloppen.

Door mijn hoofd opzij te draaien probeer ik iets op te vangen. Ik besef dat ik geen flauw idee heb hoe groot deze ruimte is. Hoor ik daar wat verderop? Is daar iemand?

Ik spits mijn oren, terwijl ik mijn adem inhoud. Kan ik uit die zachte luchtstroom het ritme van een ademhaling filteren? Het lukt niet om het erin te herkennen. Het lijken meerdere ritmes door elkaar.

Het licht springt aan.
‘Verrassing! Gefeliciteerd!’ klinkt het uit minstens twintig monden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »