Ik houd handen vast, ik verzorg en verpleeg. Ik sluit de ogen als de strijd gestreden is. Ik doe mijn werk, vaak in de nacht. Als het donker is, de bewoners slapen of angstig nadenken over het naderende einde. Intiem moment waar alle maskers afvallen en mensen puur zijn. Ik kan het meestal van me afzetten, toch ontkom je er niet aan dat sommige situaties aangrijpend zijn en je raken.
Soms zijn het ook maar kleine dingen die je bijblijven. Zoals een ongelezen boek op een nachtkastje. De boekenlegger tussen de pagina’s steekt er uitnodigend uit, maar de stervende zal de afloop nooit weten. Een boek, een stilleven van iets dat nog niet afgerond is.
Zomaar een mijmering van mij.
@Liedelet, een ontroerende mijmering en een pluim voor je werk.
@Liedelet, een mooi stilleven.
Mooi symbolisch, het onafgeronde. <3