Rudolf had het zo vaak gedacht elke keer als hij in de trein zat: al die schermen en schermpjes zijn de dood voor een goed gesprek, een warme interactie of zowaar een opbloeiende romance. Met licht gebogen hoofd, turend op hun smartphones zat een ieder met anderen in verre oorden of in andere treinen te communiceren.
Deze keer echter ontwaarde hij een lotgenoot, een mooie elegante dame zittend aan het einde van de coupe. Haar mooie open blik en glimlach trokken hem naar de lege stoel tegen over haar. Samen in een woestijn van directe contactloosheid voelden ze meteen een band. Een nieuwe menselijke relatie was geboren. Voor hen geen liefde op afstand en een all you need christmas editie!

Recente reacties