Terwijl buiten de zon schijnt, zit ik in de eenvoudig ingerichte huiskamer van de schrijver. Waar ik goedgevulde boekenkasten aan de muur had verwacht, zie ik een groot aantal ingelijste witte vellen papier op A4-formaat hangen. Geen tekening, geen tekst.
De schrijver zit op een houten stoel voor me, met naast hem een halfgeopend kastje. Zijn blik gaat langs de muren.
‘Ik broed op verhalen’, fluistert de man.
Hij heeft inmiddels honderdnegentien korte stukken gepubliceerd.
‘Is een verhaal van weinig woorden geen beperking?’ vraag ik hem.
Zijn ogen zijn nu op mij gericht.
‘Die woorden zijn slechts de aanloop tot een lang verhaal dat onuitgesproken blijft.’
Met een ruk duikt hij opzij en tovert een pistool uit het kastje tevoorschijn.


Prachtig!! Zie het helemaal voor me,
als een kunstwerk, die ingelijste lege vellen papier aan de muur 🙂
120 <3 waard!
Stukje 120 op deze -nog steeds- mooie site.
@gerda dank voor je reactie
Gefeliciteerd Hadeke! En fijn dat je 120w (nog steeds) verrijkt 🙂
@Hadeke Gefeliciteerd met je 120ste stukje. Mooi hoe je de titel weer hebt gebruikt om het verhaal zeer kort samen te vatten.
Maar … er moet nog een woord bij. A4 formaat moet als A4-formaat geschreven worden.
Gefeliciteerd met 120 kuikens 🙂 <3
@Hadeke, je hebt het ‘m weer gelapt. Origineel en goed geschreven.
Laat het on maar weg … Proficiat.
‘k Heb nog wat te doen. Dus!
Leuk Hadeke! Mooi samengevat: er zit een langer verhaal achter.
Goeie twist in de laatste zin.
Gefeliciteerd met 120 stukjes 🙂
Tenzij je in de cel online mag of een briefje naar buiten weet te smokkelen, gaat dit dus je laatste stukje worden… ;-(
Nepotistische bijval is nooit weg.
Fantastisch, in dezen.
Twitter het voort.
Dank voor de reacties! Ik ga nog broeden op het woord extra.
En @Anoniem vergeet Facebook en Whatsapp ook niet. Sluit je gerust aan bij ‘de familie’, dan nepotiseren we alle sociale media.
Bijgewerkt. 🙂