De jeeps van ‘Sherlock Holmes’ komen aanscheuren. Wij wachten voor het hotel en spijt glijdt langs mijn ruggengraat om als lood in mijn schoenen te eindigen. De chauffeur giet een blikje Red Bull achterover.
Op de Turkse snelweg probeert de wind met harde rukken mijn safarihoed af te pakken. Ha! Wat dacht ik gisteren toen ik deze hoed kocht? Dat ik in Indiana Jones zou veranderen? Het angstzweet, vermengd met het zand van de bergen en het water dat de overijverige bevolking met emmers over ons heen mieterde, loopt in mijn bilnaad. Ik kan niet krabben want mijn vingers zijn om de ijzeren beugels geklonken. Loslaten doe ik als we weer bij het hotel zijn. Wat misschien nooit gaat gebeuren.
« Leven in een notendop 18
Marsvrouw »
« Leven in een notendop 18 Marsvrouw »
Communicatie
Off the road
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Leven in een notendop 18 Marsvrouw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Desiree, een goed verhaal en goed geschreven. Ik heb me ermee vermaakt.
Kijk nog even naar: aan scheuren Dat is één woord.
<3. Leuk.
@desiree scheuren-ruggegraat-rukken-bilnaad. Zie daar wat mij bijbleef bij eerste snellees poging. Dat moet ik dus maar niet meer zo doen.
😉
<3
Hai Ineke, dank je wel. Gecorrigeerd.
Leonardo, dankie…
Jelstein, a dirty mind is a pleasure for life.
Gelukkig wel aangekomen in hotel en weer hier…
Ik zag het voor me.
Fijn geschreven Desiree. Mooie zinnen, vooral deze:
‘Wij wachten voor het hotel en spijt glijdt langs mijn ruggengraat om als lood in mijn schoenen te eindigen.’