Ik realiseerde me ineens dat ik haar nummer was vergeten. Dat voelde als een kleine overwinning op mezelf, als een boek dat dichtgeslagen werd. Maar mijn brein begon manisch te rekenen en te malen, te tellen en te nummeren. Zo had ik binnen een kwartier de juiste combinatie weer hervonden. Wetende dat ik niks met de cijferreeks zou kunnen, besefte ik dat ik nog zoveel meer zaken van haar zou moeten gaan vergeten, eer ik verder zou komen. Haar geur, haar lijf, haar stem en ogen. Hoe haar mond licht krulde met een vage lach en haar billen wiebelden als ze geil was. En die laatste angstige en verraste blik op haar gezicht, toen ik haar keel dichtkneep.

@Lijmstuk Een geweldig stuk.
Opmerkingen:
– Wetende dat ik niks met met de cijferreeks zou kunnen, besefte ik me dat nog zoveel meer zaken van haar zou moeten gaan vergeten eer ik verder zou komen.
Twee keer met zal niet de bedoeling geweest zijn.
Je had al realiseren gebruikt, dus logisch dat je hier voor beseffen kiest, maar ik besef me ik niet correct. Vanaf daar loopt de zin niet goed.
– dicht kneep
Mag één woord zijn
@Ineke tijdelijke woordblindheid. Thanks, aanpassingen gedaan.
@Lijmstok En nu nog een ik erbij, in diezelfde, lastige zin.
Ook na meerdere keren lezen is en blijft dit een mooi stuk. Er zit poëzie in.
phaa, ja die IK zag ik zelf ook, nu leest het voor geen meter meer…..control alt deleten deze, en op naar de volgende…Flow, das zon ding waar ik op schrijf hier. Hoe langer ik kijk hoe brakker het wordt meestal. Toch bedankt alsnog
@Lijmstok Onzin!! Niks deleten. Is een goed stuk, met een lastige zin. Daar loop jij toch niet voor weg?
@lijmstok Adembenemend en harveroverend