We zitten aan tafel; vier normaal functionerende autisten en een begeleidster.
“Mag ik wat water?” vraagt de begeleidster aan mij, omdat de kan bij mij staat.
“Ja natuurlijk,” zeg ik, terwijl ik dooreet.
“Kun je het ook inschenken?” vraagt ze lachend. Ze weet het al.
“Ja hoor. Nu of straks?” zeg ik, terwijl ik dooreet.
“Nu graag,” zucht ze veelbetekenend, omdat ik weer eens bezig ben het begrip ‘autisten nemen alles letterlijk’, bij ons beter bekend als ‘autistenhumor’, ten volle uit te buiten.
De overige drie verkneukelen zich, want die weten dan al wat er komt:
“Maar, nu is al geweest, toch?”
Iedereen lacht, zelfs de begeleidster, en ik schenk natuurlijk alsnog het water in.
Autistenlogica, dat is pas humor!
Leuk Job, ik zie ze zo voor me, gniffelend 🙂
Dank je Inge Hulsker, 😀
Leuk Job, wie is er nou eigenlijk ‘normaal’
Heerlijk, een beetje zelfspot!
@job, geweldig leuk stukje…
Hekenbaar!
@Job, goed geschreven
@José: precies, wie is er nu eigenlijk normaal?
@Irma: dat vind ik nou ook. Er wordt vaak zo serieus over autisme gedaan, alsof het iets heel ernstigs is. Ik probeer de lichte kanten van het/mijn autisme zo ook eens voor het voetlicht te brengen.
@Desiree: dank voor je enthousiaste reactie.
@Lousjekoesje: ja he?
@Ineke: dank voor je compliment!