Ik ben dol op ijs, dat weet iedereen. Ieder jaar wacht ik ongeduldig tot het weer zover is. Dan duik ik de zolder op en zoek een goed paar uit. Omdat mijn opa vroeger in schaatsen handelde, heb ik keus genoeg. Dit jaar kies ik een paar mooie zilveren kunstschaatsen. Hiermee zou ik zeker een seizoen vooruit kunnen. Met de schaatsen in de hand fiets ik naar het dorp. Het water loopt me in de mond als ik alleen al het uithangbord zie. Ik schuif de schaatsen over de toonbank en kijk hoopvol naar de man die de komende maanden mijn beste vriend is. Ja, hij knikt bevestigend, precies wat zijn vrouw mooi vindt. Weer vanille en bosvruchten, zoals altijd?

Knap misleidend verhaaltje. Heb het twee keer moeten lezen, heel leuk. Hartje!
@Brigitte Wat een bijzondere manier om het thema te benaderen!
Haha, wat een twist! Grappig Brigitte 🙂
Bedankt :).
Ook ik moest twee keer lezen, knap bedacht