Mijn oma woonde in een klein huis vlak achter de dijk. Ik ging regelmatig bij haar op bezoek en sprak met haar over vroeger.
“Ik weet nog dat jij precies wist,†zei ik wel eens tegen haar, “wanneer het water steeg, maar vooral ook wanneer het daalde. Je liep dan de dijk op, keek naar de rivier en riep naar ons dat het niet lang meer zou duren, voordat het water zou zakken.â€
Ze keek me aan met zo’n geheimzinnige lach die alleen oma’s hebben, en antwoorde: “Ik voelde dat aan mijn eigen water, het leken communicerende vaten, de rivier en mijn blaas. Als het daalde, werd mijn drang tot de gang naar het toilet ook minder. Vreemd hè, jongen?â€
« Kogel in mijn hoofd
Mannetje »
« Kogel in mijn hoofd Mannetje »
Familie, Fictie, Mensen
Laag water
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Kogel in mijn hoofd Mannetje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Nou snap ik waar dat gezegde vandaan komt :-). Fijn je hier weer te lezen, Mas! <3
@Irma dank je!