Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Knokken

19 februari 2013 | 120w | Irma Moekestorm | 5 |

“Mama, wat is dat daar?” Mijn mannetje van drie wijst naar mijn litteken.

Het litteken, mijn zere plek, dat mij gemaakt, getekend heeft tot de vrouw die ik nu ben. Maar dat weet hij nog niet. Het was hem zelfs niet eerder opgevallen. Het maakt hem ook eigenlijk helemaal niet uit; hij accepteert me om wie ik ben.

Ik mag zijn mama zijn en daar ben ik trots op. Ik wil zelf voor hem zorgen en hem zien opgroeien. Daarom heb ik geworsteld met die rotziekte en keihard geknokt om er bovenop te komen. Haar voor haar, stap voor stap. Hij is het waard.

“Ik zal je wel helpen,” zegt hij lief, terwijl hij mijn kunstbeen naast mijn bed zet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »