Hatsjoe.
Fijn, het is lente. Ik probeer de neusspray de goede kant op te sturen. Zoals altijd in de eerste voorjaarsweken kan ik mijn lenzen niet dragen. Mijn rode geïrriteerde ogen beginnen al te tranen bij het idee. Dus zet ik die lelijke bril op en vertrek naar m’n werk.
Veel te opgewekt zeggen de collega’s ‘goedemorgen’. Ik grom wat terug en plof neer achter de balie. Dit zijn de enige weken van het jaar dat ik denk dat ik het verkeerde beroep heb gekozen.
Ja hoor, meteen de eerste patiënt is er zo een. Hij komt fluitend binnen en ik herken direct het melodietje.
Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente.
Die krijgt een pijnlijke behandeling.
irritant, die irritatie en dan vooral voor een tandartsassistente! Leuk stukje!
Dank je Irma!
Ben niet bang voor de assistente, maar wel voor de tandarts. Maaar met dit verhaal kan ik nu lachen om die mensen die in de stoel zitten bij een assistente met hooikoorts. Nog een groter risico dan dat wat de tandarts gaat doen.
<3 Heerlijk die laatste zin! Trouwens..gaat het weer een beetje Mevrouw Dröge?
Prachtstukje Inge.
Dankjewel Jollandah, JelStein en Gerda!
@Inge, erg leuk. Vooral hoe je het verhaal begint. Sterk.
Dank je Desiree!
Zeker een hartje voor de assistente <3