“Pas op een trein!”. Vertwijfeld kijk ik naar haar…
“Ik zie het niet! Ik wil niet! Ik kan het niet!”, schreeuwt zij radeloos.
“Ik spring op de rails!”
Ze staat aan de andere kant en ik aan deze kant.
Ik kan haar niet bereiken…
Ze is naar deze plek gerend omdat ze helemaal de weg kwijt is.
Ik had haar ook niet alleen moeten laten… Het is nog niet te laat…
”WACHT!”, schreeuw ik, “Wacht op mij, blijf daar!”
Zo snel als mijn benen mij kunnen dragen, storm ik rond het perron naar de andere kant.
Huilend stort zij zich in mijn armen en ik troost haar.
Het valt ook niet mee voor een driejarige in dit doolhof van Madurodam.
Hahaha werd ik even op het verkeerde been gezet, mooi hoor.
jij hebt je benen nog 😉 ……………..
Adembenemend en herkenbaar die radeloosheid
Die paniek lijkt mij verschrikkelijk voor een ouder. Ik zou als moeder ook de benen onder mijn lijf vandaan rennen. Ik hoop dat jij de volgende keer wel beter op gaat letten he? 🙂
De radeloosheid bij die ander was vast heftiger en die kun je niet direct wegnemen. Gelukkig is het in dit soort situaties niet traumatiserend, tenzij het vaker gebeurd.
oef, spannend verhaal, goed geschreven! <3
@jelstein_1 Mooi geschreven en een verrassend einde!
@jelstein_1 wat je schrijft over traumatiseren, klopt m.i. niet.
Ineke, als je denkt aan een blijvende nare herinnering ben ik het volledig met je eens …
Ik hanteer zelf doorgaans voor “trauma” de betekenis uit Dikke Van Dale: hevige geestelijke aandoening die een stoornis veroorzaakt.
zie jij dat anders?
Ik denk ik dat het in een situatie zoals hierboven mee kan/zal vallen. Veel valt of staat m.i. met hoe je de uitleg er omheen brengt.
@JelStein dat is een wat typische omschrijving van van Dale. Trauma betekent letsel, en dat kan lichamelijk of psychisch zijn.
Zoiets als in jouw stuk beschreven kan op zich een traumatische ervaring zijn. Kan een kind traumatiseren. Maar het hoeft niet. Hoe er in die bepaalde situatie met het kind wordt omgegaan, zal zeker meebepalen hoe het uitpakt.
Draaglast en draagkracht spelen hier een grote rol, net als eventueel eerdere traumatische ervaringen.
Dat hoeft niet een soortgelijke ervaring te zijn.
Dus ja, zo’n situatie kan wel degelijk traumatiserend zijn.
Leuk zo’n stukje psychobabbel
we zijn net dokter WolfStein
JelStein, je hebt een goed verhaalvorm gekozen, spannend!
Ach gossie, arme kind & moeder. Leuke verrassende wending weer.
@Inge zou het ook een vader kunnen zijn?
@inge en @ Ineke the eye of the beholder, ofwel het kan zowel vader als moeder zijn. Ik schat de kans groter in dat het een vader is die het kind uit het oog verliest (not me)
@JelStein Sommige kinderen zien zelfs kans aan de aandacht van een ouderpaar te ontsnappen.
Hmm grappig, dat had ik blijkbaar zelf zo ingevuld.
Groots.
@jelstein Goed verhaal. Zit er direct in…en naast ;-).
@ineke wolf wie is de verantwoordelijk van de twee? Een van de ouders if het kind van 3? Een kind ziet de wereld als ontdekhoek en kent enkel de grenzen die zijn ouders hem opleggen. Op 3jarige leeftijd heb je nog geen geweten.
Wat zo’n verhaal van 120 w al niet los kan maken! Goed gedaan dus!
@Leonieke Uiteraard zijn de ouders verantwoordelijk voor hun kind. Wat niet hetzelfde hoeft te zijn als “schuld hebben aan”.
Er zijn kinderen van 3 jaar die al beschikken over het begin van een geweten. Maar, met het kwijtraken van je ouders hoeft dat niets te maken te hebben. Daartoe kunnen heel war factoren bijdragen.
Bedankt voor de 13 hartjes. Ik denk dat er niet meer bijkomen of…
Leuk ik zag de clou niet aankomen.
Geen goed verhaal, ik snap niet waar die waardering vandaan komt
@Ger Kun je je mening ook onderbouwen? Ben daar altijd benieuwd naar
Ik lees alleen maar discussies en nauwelijks waardering, waarom dan zo veel hartjes, vroeg ik mij af. Ik ben ook maar een passant op deze stie. Vanwege dit effect discussies i p v waardering vind ik het geen goed verhaal.
Terzijde
Bent u de moderator of beheerder. Ik kom uw naam zo veel tegen?
@Ger Nee, ik ben een gebruiker, zoals men dat noemt. Ik lees graag en wil ook nog wel eens ventileren wat ik van het gelezene vond.
@Ger
Ik vind het nogal bizar om je waardering voor een stukje te baseren op de inhoud van de reacties. De auteur heeft daar niet al te veel invloed op. Heb je dan geen persoonlijke mening over het stukje?
@Ger ik tel toch gauw een stuk of acht, negen, positieve waarderingen.