Als ik achterover leun in mijn bureaustoel, kan ik precies zien hoe mijn baas in zijn kantoor loopt te ijsberen. Met een verbeten gezicht en zijn handen op zijn rug, als een schaatser in een straffe oosterstorm.
Uiteindelijk beent hij naar mijn bureau.
‘Dus ze willen ijsvrij?’ briest hij.
‘Ja,’ zeg ik kalm. Mijn belangrijkste les als secretaresse: altijd kalm blijven.
‘We hebben geen tijd voor zulke ongein!’
Ik overhandig hem een vel papier met de arbeidsvoorwaarden.
‘Ze hebben er recht op,’ zeg ik, terwijl ik mijn sjaal omsla.
‘Wel ja, laten we met z’n allen een sneeuwpop gaan bouwen. Waarom niet? We hebben er tenslotte recht op!’ tiert hij.
‘Nou, de werknémers hebben er recht op. Werkze! Tot morgen!’
@Inge Goed verhaal, en goed geschreven. Maar … er mag nog een woord bij, want wel ja, zou in dit geval welja moeten zijn.
@ Inge, een frisse benadering. Goed geschreven.
Bazen zijn soms net sneeuwpoppen … ijskoud, hard en onvermurwbaar 🙂
@Ineke Dank je! Echt? Goh, nooit gedacht dat dat 1 woord kon zijn. Ach ja, live & learn 🙂
@Desiree Dankjewel!
@GJ Tja, soms wel. Is fictie natuurlijk 🙂 (Je weet nooit of de baas meeleest hè? 😉 )
@Inge, zoals jij hier “wel ja” hebt gebruikt, lijkt “welja” beter op zijn plaats.
Zie: http://www.vandale.nl/opzoeken.....38;lang=nn