Ooit was hij een hebbeding, met zijn stoere uiterlijk en glimmende gespen. Mensen aaiden liefkozend over zijn huid. Hij pronkte in glimmende folders en glossy magazines. Men bewonderde hem om zijn uiterlijk en pasvorm. Hij was het linkerdeel van een paar.
Een blonde jongen kocht het paar van zijn spaargeld en liep er dagelijks, trots als een pauw, mee in het rond.
Langzaamaan werd het anders. Hij werd niet vaak meer gepoetst. Tijdens een popconcert bleef hij alleen achter in het natte gras. Een passerend meisje met hippe laarsjes wees naar hem en riep tegen haar vriendin: “Kijk, een modderschoen, niemand wil hem nog”.
Hij zuchtte en mijmerde over de tijd van ooit, toen hij veelgevraagd in de schijnwerpers stond.
Leuke benaderingswijze.
<3
Heb het ding nooit meer gezien.
tikfoutje: langzaamaan moet met hoofdletter
@levja Dank je wel. @JelStein ik had het tikfoutje gezien en inmiddels doorgegeven.
Leuk, de wereld vanuit een schoen bekeken 🙂
Ik vind “Kijk, een modderschoen, niemand wil hem.” niet echt een aannemelijke uitspraak…?
@inge dat meisje roept cynisch dat niemand die modderschoen meer wil. Eerst was het een hebbeding en nu wil niemand hem.
@Ricky Ik begrijp de betekenis, maar ik denk niet dat iemand die een oude schoen ziet liggen zegt ‘niemand wil hem’. Misschien zoiets als ‘lelijk ding’? Ik doe maar een voorstel. Het is maar mijn mening natuurlijk.
Dat stel ik op prijs. Maar fictie he? 😉
@Inge Ik denk toch dat het idd beter klinkt: “Kijk die modderschoen, wat een vies ding” Dat laat het verhaaltje helemaal overeind.
@Ricky, wanneer je achter: niemand wil hem het woord meer zou schrijven, komt het volledig geloofwaardig over.
@inekewolf Ja, dat is nog beter en het blijft trouw aan het oorspronkelijke stukje.
Ik heb het woordje NOG verplaatst en nu is het geloofwaardiger en loopt ook lekkerder.
@Ricky Klopt