Schrijf mee!
« »

Mensen

Hand

12 september 2013 | 120w | Nienke Koenders | 1 |

In de verte zie ik haar aan komen lopen. Uit voorzorg steek ik de straat alvast over. Als ze dichterbij komt, steekt ze haar hand op. Ik geloof mijn ogen niet. Zwaait ze nou naar me?

Ik denk aan hoe we elkaar leerden kennen. Langzaam, heel langzaam groeide het vertrouwen. De contouren van een vriendschap. Dacht ik. Wat er was bekoelde toen ze mijn hulp afwees. Mij afwees. Al gaf zij de schuld aan de medicijnen die ze slikte wegens een hernia. Excuses, een jaar later. Want ze had spijt. Vervolgens die sms, een dag later. Ik stond niet aan haar kant. Ze ontvriendde me zelfs op Facebook.

Langzaam loop ik verder. Mijn hand? Die blijft diep in mijn zak.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nienke Koenders of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »