Vanuit zijn ivoren toren bekijkt hij met een minzaam lachje hoe het gepeupel zich opwindt over triviale, aardse zaken. Het minuscule nederzettinkje op het immense internet; een vlekje op de digitale Melkweg. Zie hen delibereren. Allen willen ze aandacht, respect en gezien worden. Iedereen wil loftuitingen. Kritiek mag, mits opbouwend en van gerespecteerde arrivés. Achterdocht hangt echter als immer aanwezige smog boven de kleine biotoop. Wie belastert wie? Welke collega smaadt heimelijk de ander? Waarom treedt het gezag niet op? Prangende kwesties. Mondjesmaat verlaat men het vanouds veilige dorpje. Een droeve uittocht. De manipulatieve narcist kijkt het zelfgenoegzaam aan. Hij beseft niet dat hij de beklagenswaardige is. Hij is lang geleden al voorgoed verlaten. Zijn schreeuw om aandacht blijft sneu.
« Hand
Ome Geurt legt dingen uit (2) »
« Hand Ome Geurt legt dingen uit (2) »
Communicatie, Fictie
Exodus
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Hand Ome Geurt legt dingen uit (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat rest is een spiegel …
Goed stukje!
@Suuz, ha! Scherp.
Goedzo Bob!
Vissend achter het net zag hij door de mazen alleen maar modderig, ondiep water. Ook zijn eigen kweek bleek niet meer dan een naar lucht happende ruisvoorn, een snoek onwaardig.
Met het verstrijken der pseudoniemen wordt het allemaal wel steeds doorzichter. Waar ging het nou toch fout Bob?
[…] Exodus […]