Schrijf mee!
« »

Communicatie

Eindelijk begraven

29 januari 2013 | 120w | JelStein | 5 |

“Maria ten Mosselaer. Honderd jaar, mensen, honderd jaar. Het is me wat.” Hij zegt het op een toon, die net iets te vrolijk klinkt. Alsof hij koopwaar aanprijst. Niet verwonderlijk: hij staat zijn hele werkzame leven op de markt als koopman in vers fruit. En al die jaren slaapt hij slecht. Vandaag heeft hij een feestelijk zwart pak aan. Het past mooi bij zijn grijze haren. Inmiddels is hij dik in de zestig. De jongste van 15 kinderen en de enige die nog leeft. “Mensen, honderd jaar, hoe heeft ze het volgehouden, het oude kreng”. Al haar kinderen zijn haar voor gegaan en allemaal in verdachte omstandigheden. “Goddank, daar ligt ze. Nu kan ik zelf bepalen wanneer ik eruit stap.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »