Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Mensen

Eens een kwast…

22 juni 2013 | 120w | Levja | 9 |

De oude man uit Zaandam hangt scheef in zijn rolstoel. Zijn lichaam is op. Aan zijn ogen mankeert hij niets. Als de blonde vrijwilligster komt aanlopen, gaat hij rechtop zitten en de jeugd keert weer in zijn ogen.

“Waar gaan we vandaag heen, ome Cor?”

“Naar de volktuintjes! Net als Monet had ik twee liefdes. Schilderen en tuinieren. Ik had geen hoenderhok, geen waterlelievijver. Wel een tuinhuisje en een moestuin. Alwaar ik onder dat dak, hoewel wat scheef, hartstochtelijk de liefde bedreef. Mijn honger was nauwelijks te stillen. Mijn lief maakte soep van bieten, sla, zelfs van aardappelschillen.
Veel aan mijn doeken toevertrouwd, maar meer nog groente impressionistisch in mijn tuin verbouwd.”

“Nu schildert u kostelijk met woorden, ome Cor.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »