“Ik vergeet het nooit”, zei mijn moeder: “Die keer dat je me riep, je stond met je handen vol, droeg een dienblad vol thee en koekjes, zei je, en riep mij om de deur te openen. Je hield het bijna niet meer, riep je dramatisch uit. Mama, kom me helpen. Weet je het nog?”
“Nee”, lieg ik.
“Ik snel de deur opengedaan natuurlijk. Toen stond je daar, met je armen wijd gespreid, met lege handen. Het was je fantasie, toen was je daar al behept mee. Dat je die jeugdherinnering vergeten bent. Niet te geloven.”
Glimlachend gun ik het mijn moeder, geef haar zacht een kus op haar voorhoofd en weet dat ze diezelfde herinnering morgen weer op zal halen.
« Geen kind
Condooms Kopen »
« Geen kind Condooms Kopen »
Communicatie, Familie, Liefde, Mensen
Een leugentje uit liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Geen kind Condooms Kopen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat lief!
Bedankt voor je waardering Conny x
ja, als het geheugen minder wordt, herinner je het je steeds opnieuw, alsof je het voor de eerste keer bedenkt.
Ja, dat is liefde.
Heel mooi verwoord…
Ik zou alleen het woord ‘dramatisch’ weggelaten hebben. Het is voor mij overbodig, omdat het beeld ook zonder dat omschrijvende woord heel erg duidelijk is.
In plaats van ‘jeugdherinnering’ had ik gewoon ‘herinnering’ mooier gevonden, maar ik begrijp wel waarom je het zo gedaan hebt.
Inderdaad Hay van den Munckhof, het dramatische is al duidelijk genoeg. En tja, die jeugdherinnering… komt waarschijnlijk doordat mijn vorige bijdrage niet als jeugdherinnering aangemerkt was. Bedankt voor je opbouwende kritiek