Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Liefde, Mensen

Een leugentje uit liefde

24 augustus 2013 | 120w | Dana | 7 |

“Ik vergeet het nooit”, zei mijn moeder: “Die keer dat je me riep, je stond met je handen vol, droeg een dienblad vol thee en koekjes, zei je, en riep mij om de deur te openen. Je hield het bijna niet meer, riep je dramatisch uit. Mama, kom me helpen. Weet je het nog?”
“Nee”, lieg ik.
“Ik snel de deur opengedaan natuurlijk. Toen stond je daar, met je armen wijd gespreid, met lege handen. Het was je fantasie, toen was je daar al behept mee. Dat je die jeugdherinnering vergeten bent. Niet te geloven.”
Glimlachend gun ik het mijn moeder, geef haar zacht een kus op haar voorhoofd en weet dat ze diezelfde herinnering morgen weer op zal halen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »