Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poëzie

Een eigen mening

30 mei 2013 | 112w | Janneke | 1 |

Men sprak mijn naam
en licht verdwaasd aanschouwde ik hen
De menigte die ooit mij honend tot de vlakte sprak
wilde mijn aandacht
Ik zou glimlachen als ik dat nog kon
maar verdriet en afschuw hebben mijn gezicht
afgevlakt tot platgespoten emotieloos geheel
Nu zie ik hen
met zo velen zijn zij
en ik, slechts eenzame toeschouwer,
begrijp weinig van hun woorden
Langzaam open ik mijn lippen
omdat ik verwacht dat zij mijn stem verwachten
Maar de eerste klanken stoten al
op mijn opeengeklemde kaken
Ik zie niet in waarom ik moet geven
Dat wat zij mij wilde afpakken

Enkel en alleen
omdat hun mening
ook niet de juiste bleek te zijn

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »