Jemig, waren er maar meer vrouwen zo strijdvaardig tegen dierenleed als jij. Anderen zouden zenuwachtig zijn voor de voordracht voor de financiële commissie van Flevoland en blijven schaven aan hun Powerpoint-sheets, maar jij niet. Jij haalde onze kinderen van school, kookte voor ons, en deed alle andere dingen die zo kenmerkend zijn voor jouw tomeloze energie. Geen hoofdpijn. Lieve hemel, wat ben ik trots op jou, mijn vrouw!
Crisis of niet, je blijft geloven in jullie zaak. Jullie budget is zwaar ge-cut. Waar anderen voor hun eigen hachje vechten, blijf jij kalm en doelgericht. Dat is leiderschap. Het maakt mij niets uit of dat opvangtehuis voor gewonde wolven er komt of niet. Jij bent mijn alles, wat er ook gebeurt.

En zo zal de wolf er wel komen…
@Leonardo, Leuke titel. Goed geschreven verhaal.
De eerste zin begrijp ik niet en die zin wordt me ook niet duidelijker wanneer ik het stuk verder lees.
@Ineke
De verteller is trots op zijn vrouw.
De wolf die werd aangetroffen in Flevoland twee weken geleden inspireerde me tot dit verhaal.
Je mag een gewonde wolf ook metaforisch lezen voor mishandelde vrouwen, maar dat is wat te verstopt geraakt en heb ik niet goed gedaan. Ik slijp mijn potlood echter: mijn volgende verhaal zal beter zijn 😉
@Leonardo, de geschiedenis van de dode wolf is me niet onbekend. Maar dierenleed is niet iets dat speciaal door vrouwen wordt bestreden, of dat afhankelijk zou zijn van vrouwen waar het om dat bestrijden gaat. Vandaar mijn opmerking.
Verder blijf ik het een goed geschreven verhaal vinden.
@Leonardo, de liefde spat er van af, dat raakt me.
@Ineke – bedankt voor je toelichting. Het was niet generaliserend bedoeld, dit syukje.
@Desiree – dank je. Toch nog IETS goed gedaan 🙂