Ik vind het vaak erg moeilijk om me tijdens vergaderingen te blijven concentreren. Laatst zat ik bij een serieus gezelschap dat verantwoording moest afleggen voor het derde kwartaal:
“…dat de omzet lijkt te groeien, maar de winst stagneert en is minder hoog …,” hoorde ik nog net, maar de rest van het betoog ontging me weer. Ik dagdroomde verder. Meestal kan ik daarbij ook nog een geïnteresseerd gezicht opzetten, maar soms is het zo vervelend, zo uitgebreid, dat ook dat niet meer lukt. Opeens hoorde ik de voorzitter zeggen, terwijl hij mij streng aankeek:
“U vertoont regelmatig zo’n dissociatief gedrag. Het is maar beter dat u de vergadering verlaat.” En dat leek mij in dit geval ook maar het beste.
Oeps, betrapt. Herkenbaar gevoel 🙂
Leuk Mas of eigenlijk natuurlijk niet…
@Inge @Irma volgens mij heeft iedereen dat wel eens, maar ik heb er soms echt last van, zeker als het je eigenlijk niet zo aangaat. Vaak vraag ik bij voorbaat al of het nodig is dat ik er bij moet zitten! Maar gelukkig zijn er ook vaak goede en nuttige vergaderingen.
ja, je gezicht onder controle houden lukt niet altijd
@Mas, herkenbaar verhaal… Leuk!
@Mas, en niet eens in slaap gevallen?