De treincoupé is bijna leeg. De enige andere passagier zit schuin tegenover me. In de weerspiegeling van het raam kijk ik naar hem. Een knappe vent: krulletjes, gitaartje, sikje. Een dikke acht.
Als mijn onbedreven blik de zijne kruist, glimlach ik suikerzoet.
‘Zin in een ritje?’
Ik verslik me bijna. ‘Whaaa?’
Knipoog. ‘Het is nog een uur naar Parijs, we hebben alle tijd.’
Ik herinner me de ochtendpreek van mijn moeder: ‘Meid, grijp wat het leven je te bieden heeft.’
De vlinders fladderen vanuit mijn tenen naar mijn onderbuik. Hij trekt me omhoog uit het verschoten velours. Als ik sierlijk op hem beweeg en hij bijna zijn hoogtepunt bereikt, jengelt hij: ‘treintje…tjoeketjoeketjoekiejoeketjoeketjoekie…whee…wheeeee.’
‘Mag ik misschien ook uw kaartjes even zien?’
@Desiree Grappig verhaal!
Het klopt niet helemaal voor wat betreft de leestekens.
@Ineke, Dank je, heb je suggesties?
@Desiree Jawel
– Een knappe vent; krulletjes, gitaartje, sikje.
De punt/komma mag een dubbele punt zijn, omdat er een opsomming volgt, niet een zin die op zichzelf zou kunnen staan
– ‘Whaaa?
Aanhalingstekens sluiten
– (…) van mijn moeder;
Daarna volgt een deel van een dialoog, dus dan een dubbele punt
– jengelt hij;
Zelfde als hierboven
– ‘Echt? Geweldige tip mam, merci.’
Dat leest wat vreemd. ‘Echt’ zou ook na ‘mam’ kunnen volgen en dan met een uitroepteken. En dan ‘merci’ met een hoofdletter.
@Ineke, de laatste zin loopt inderdaad beter zo. Dank je voor je verbeteringen. 🙂
‘Mag ik uw kaartjes even zien?’ denk ik meteen bij zo’n scène. Maar dat past niet meer binnen die 120W … Leuk stukje. 😉
@Hay Kostelijk! Zou een mooie laatste zin zijn, Desiree
Infantiel mannetje, goed dat hij, “een knappe vent: krulletjes, gitaartje, sikje. Een dikke acht.” is. Want zijn treintje spoort niet echt 🙂 <3
Hier spoort de trein beter dan de passagiers 😉
@Hay, dat zou echt de geniale slotzin zijn geweest 🙂
@G.J. Leuk is dat he, om over de ontspoorden te schrijven.
@Ineke, ik zal hem eens inpassen, die laatste zin. Even wat andere zinnen herschrijven.
Nou dat valt nog niet mee omdat (naar mijn inziens)die zin niet ineens uit de lucht kan vallen dus dan moet ik teveel veranderen om die laatste zin in te passen en dan wordt het toch een heel ander stukje. Maar bedankt voor jullie inbreng…
@Desiree, je zou de laatste zin kunnen vervangen, dan heb je vijf woorden om de conducteur de kaartjes te laten vragen,
@Hay en Ineke, wat vinden jullie ervan?
@Desiree Dat het de conducteur is, is zonder verklaring wel duidelijk. Kun je er nog een leuke twist aan geven?
Dat de conducteur een gevatte opmerking maakt voor of na: “Kaartjes alstublieft?” Daar heb je nog vijf woorden voor 😉
@Ineke, ik ben bang dat ‘gevat’ niet mijn sterkste punt is, was het maar zo. Ik zou Defrysk kunnen vragen, 😉 Ik denk nog even na.
@Desiree dan ben je ‘gevatter’ dan je denkt!
Wat denk je van: En opeens …: “Zo, is voor déze rit ook betaald?”
Dan moet er wel ergens een woord sneuvelen, denk ik.
@Desiree Dat is het beeldhouwen waar ik op doel.
Die laatste variant van Ineke had ik ook al even in gedachten. Toch zou ik zelf kiezen voor die standaardvraag van ‘Mag ik misschien uw kaartjes even zien?’
Dan heb je namelijk voor ogen dat die conducteur met een stalen gezicht net doet of er niets bijzonders aan de hand is. 😉
@Hay @Desiree Is ook prima, maar dan zonder die laatste regel (zoals het er nu staat).
Klopt helemaal.
Een verhaal met kop en staart, waarin alles wordt gezegd (geschreven), en met een pointe. Dat is waar het bij 120w om gaat.
@Ineke, Hay en Fons, dank jullie wel, heel fijn dat meedenken van jullie. Ik vond jouw suggestie ook leuk Ineke. Moest even kiezen. Bij deze zin is het nog duidelijker dat het om de conducteur gaat. Super!