Schrijf mee!
« »

Communicatie

De treinrit

5 februari 2013 | 120w | Desiree Felen | 8 |

De treincoupé is bijna leeg. De enige andere passagier zit schuin tegenover me. In de weerspiegeling van het raam kijk ik naar hem. Een knappe vent: krulletjes, gitaartje, sikje. Een dikke acht.
Als mijn onbedreven blik de zijne kruist, glimlach ik suikerzoet.

‘Zin in een ritje?’
Ik verslik me bijna. ‘Whaaa?’
Knipoog. ‘Het is nog een uur naar Parijs, we hebben alle tijd.’
Ik herinner me de ochtendpreek van mijn moeder: ‘Meid, grijp wat het leven je te bieden heeft.’
De vlinders fladderen vanuit mijn tenen naar mijn onderbuik. Hij trekt me omhoog uit het verschoten velours. Als ik sierlijk op hem beweeg en hij bijna zijn hoogtepunt bereikt, jengelt hij: ‘treintje…tjoeketjoeketjoekiejoeketjoeketjoekie…whee…wheeeee.’

‘Mag ik misschien ook uw kaartjes even zien?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

21 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »