Tussen alle kampactiviteiten door, waren we druk met het zoeken en opstapelen van bruikbaar hout.
Na de vossenjacht zouden we, als afsluiting van ons driedaagse kampavontuur, een kampvuur maken.
De jacht op de vossen werd geopend. Al gauw werden alle vossen ontmaskerd, op één na. De schemering viel in en we besloten huiswaarts te keren. Daar staken we de brand in onze houtstellage.
Wij hadden alleen oog voor het vuur en merkten niets van de onrust bij de kampleiding.
We smolten marshmallows en zongen kampliedjes. We luisterden naar een weerwolfverhaal dat zo levensecht verteld werd, dat ik de hete adem in mijn nek kon voelen. Schichtig keek ik over mijn schouder… recht in twee sluwe ogen. Het spel was uit.
Leuk stukje,Irma
Irma, dit stukje brengt mij ook weer 30 jaar terug. Leuk!
Vossenjacht… zucht… hoe leuk was dat!
Spannend!
En het verhaaltje is ook uit. Jammer, erg leuk en herkenbaar stukje.
@Irma Goed verteld!
Wat eng. Ik herkende mijn eigen moeder niet als “vos” ;).
Allemaal bedankt voor de leuke reacties! Zo’n kamp haalt allerlei herinneringen boven. Leuk thema.