Ondanks dat het duidelijk was waarover ze spraken gaf hij aan dat hij het niet begrepen had.
Daar zat hij dan: in het midden van de kamer. De avondzon op zijn gouden lokken. ‘Kan iemand me misschien duidelijk maken’, zei hij, ‘wat er bedoeld wordt?’
Iedereen in de kamer keek hem aan. Ze begrepen hem niet.
‘Wat bedoel je?’ vroegen ze.
Ze zaten op de benedenverdieping van het atelier van zijn vader die zich verontschuldigd had en naar boven was vertrokken. Nu twee uur geleden.
‘Dat vraag ik jullie’ antwoordde de zoon. ‘Waarom zit ik hier? Ik heb niets misdaan.’
Een van de aanwezigen, degene die hem had gevraagd “even mee te komen,” zei:
‘We kunnen je vader niet bereiken.’
« Existens (1)
Zo schrijf je een goed verhaal »
« Existens (1) Zo schrijf je een goed verhaal »
Communicatie, Familie, Maatschappij, Mensen
De dagen tellen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berio of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Existens (1) Zo schrijf je een goed verhaal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties