Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Mensen

Cyclus

19 maart 2013 | 120w | geertjepaaij | 23 |

Zes weken of zes maanden. Het dreunt nog steeds na in mijn hoofd. Het is niet eerlijk, zegt mijn innerlijke stem. Ik ben net vier weken zwanger. Ik word moeder, terwijl ik zojuist het doodsvonnis heb vernomen over mijn moeder.
Misschien vergissen ze zich. Ik klamp me vast aan de eerste diagnose: een infarct.
Mijn moeder had twee dagen in de stoel van haar woonkamer gezeten. Ze hoorde en zag alles, maar kon niet overeind komen.
Oplettende buren vonden de gesloten gordijnen maar raar en namen een kijkje.
“Ze vertroetelen me hier,” zegt mijn moeder vrolijk. “Een infarct is niet dodelijk.”
Ik neem haar hand in de mijne. “Je wordt oma”, zeg ik zachtjes. Het H-woord hersentumor komt later wel…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van geertjepaaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

19 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »