Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Poëzie

Cocq en Ruytenburch

29 augustus 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 17 |

Wiegend met haar zachte donskont,
wilde moederkloek haar broedsel verzorgen.
Haar legsel verstopt onder hooi op de grond,
hopend dat niemand vond wat zij had verborgen.

Zelfs de stoere haan die haar had bevrucht,
nadat zij zich gewillig had laten bestijgen,
had van zijn eigen bloedjes geen lucht,
ze wist immers dat hij er niet over kon zwijgen.

Na nachten wachten was haar tijd op,
ze had zich met poot en vleugel verzet.
Helaas, op haar kop, met haar poten in strop,
was ze bungelend aan een riem op het canvas gezet.

Diezelfde dag werd een bont kuiken geboren,
Hilariteit heerste alom op de boerderij.
De meester informeerde allen die het wilden horen
“Er is leven verschenen uit mijn schilder-ei!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »