Blokjes weerkaatst licht schuiven over de parketvloer en over zijn tafeltje. De DJ kondigt het laatste nummer aan terwijl een tango vol passie wegebt. Obers beginnen tafeltjes af te ruimen, plots klettert achter de bar een stapel glazen kapot. Vertrekkende gasten kijken geschrokken naar de barman die, met een glimlachje, excuserend zijn schouders ophaalt.
Het gaat allemaal aan hem voorbij. De hele avond heeft hij gewacht op dit moment. Elke dansavond wordt afgesloten met hetzelfde nummer. De muziek sterft weg en dan klinken de eerste tonen van hun allerlaatste foxtrot. Voorzichtig staat hij op, pakt haar denkbeeldig vast en schuifelt liefdevol de dansvloer op. Terwijl hij met Fred Astaire mee neuriet, verlangt hij weer naar haar wang tegen de zijne.
Ik houd niet van Fred Astaire, maar wel van de mooie sfeer die je neerzet in dit stukje. 😉
Thx Hay, zelf ook geen Fred Astaire liefhebber, maar de titel van het liedje bracht me op een ideem 🙂
Ik zie het voor me. Pakkend.
Thx Desiree 🙂