Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Braaf

17 maart 2013 | 113w | Corine Nugteren | 2 |

Mijn handen glijden door je vacht, je adem gaat steeds langzamer. De dierenarts zit op haar knieen naast je kussen en drukt de laatste roze vloeistof in je ader.

Je kijkt omhoog, je ogen rustig. Ik aai je nog eenmaal over je kop. “Braaf knul, braaf, ga maar slapen, het is goed.” Alsof je het met me eens bent leg je je kop op de knieen van het baasje en je poot in de handen van het vrouwtje.

Je ogen vallen dicht en je ademhaling stopt. Ik houd je vast, zo lang als ik kan. De baas zijn handen op je kop.

In onze harten verschijnt een hondvormig gat met jouw naam erop.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Corine Nugteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »