Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen

Boos blijven

28 augustus 2013 | 115w | Diederik Engels | 5 |

Ik kijk naar haar doek bij het raam. Klodders rood, klodders geel. De kleuren knallen op me af. We hadden ruzie gisteravond. Ik weet niet eens meer waarover. Dit is het prachtige resultaat. Woede vertaald naar penseelstreken. Een meesterwerk in wording.

Ik hoor haar naderen en draai me om. Ze draagt een tuinbroek en kijkt me strak aan. Haar gezicht zit onder de verf, maar ik zie dat de woede aan het wijken is. Als ik nu lach, zal ze meelachen. Als ik nu lach, is het schilderij verloren. En dus loop ik langs haar heen zonder een woord te zeggen, zonder een spier te verrekken.

Nog een paar uur, dan kunnen we het goedmaken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Diederik Engels of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »