Als afsluiting van een lange, warme dag – die we met de hele familie op het strand doorbrachten – besluiten we gezamenlijk een snelle hap te eten.
Binnen is het heerlijk koel. Helaas zijn alle plaatsen er bezet, zodat we genoodzaakt zijn een plek te zoeken op het bloedhete terras. Als we ons geïnstalleerd hebben aan de plakkerige tafeltjes, storten niet alleen wij, maar met ons een hele kolonie wespen zich op de zoetigheid.
Ineens roept pa luidkeels tegen ma: ‘Blijf zitten!’ Hij haalt uit en raakt haar vol op haar wang. Met open mond staren we van pa naar ma.
‘Weer een wesp minder,’ zegt pa en kijkt triomfantelijk in het rond. ‘Waardeloos, die beesten; hoe ze alles weten te bederven.’
Irma,
– snelle hap en fastfood zeggen feitelijk hetzelfde (herhaling die korter kan).
– zo ook volgt de zin Daarom~~terras uit de vorige (je zou bijv. de zin kunnen schrappen en ‘op het bloedhete terras’ achter de tafeltjes kunnen ‘plakken’.)
– stortten is v.t., terwijl de rest in t.t. is >> storten
Ik haak verder over al die komma’s in de laatste zin/zinnen. Echt~~beesten is een nieuwe zin. Ze~~bederven ook, al kun je die eventueel met een puntkomma aan de vorige zin knopen, gezien hun verband.
Zo, dat was mijn zeikmoment. Ik vind het stukje wel origineel, al zou ik nooit een wesp slaan maar mij op wegjagen focussen.
Dank @Leonardo, ik ga me er nog eens over buigen. Ik vind dit geen gezeik, hoor, maar opbouwende kritiek, waar ik iets mee kan! Thanx!
Zo was het ook bedoeld, Irma. Ik ben altijd terughoudend met publiek ‘kastijden’ (alsof ik het zelf allemaal zo goed weet – iedereen maakt fouten!), tenzij ik weet dat het mikpunt er tegen kan en het positieve ervan inziet. Iemand zei eens: het verhaal van morgen is beter. Uiteindelijk willen we allemaal beter worden. Voor mij is de uitdaging van die korte stukjes emotie/sfeer overbrengen zonder die direct te benoemen. Soms lukt het goed, soms wat minder.
@Leonardo, dan voel ik me gevleid dat ik je mikpunt mocht zijn 🙂 en ik heb er mijn voordeel mee gedaan. Gisteravond had ik dit stukje geplaatst en vanmorgen nogmaals gelezen. Ik wilde ook al het e.e.a. aanpassen (weer andere zaken), dus het klopt wat je zegt: het verhaal van morgen is beter. Voortaan eerst maar een nachtje over slapen, dus…
Irma hier heb ik dus om moeten lachen.
Een hartje dus
Ja, ik snap de klap en de ergenis helemaal.
Enerzijds plaagt de wesp de mens bij het nuttigen van voedsel. Anderzijds jagen wespen op insectsoorten. En worden daarom ingezet om onze voedselvoorraden te beschermen tegen insekten die plagen zouden veroorzaken.
Dus mijn hartje voor dit grappige verhaal.
Leuk stukje Irma!
Lijkt mij leuk als die laatste zin door ma wordt uitgesproken. 😉
Ik vind nu dat die ‘snelle hap’-zin niet duidelijk maakt dat ze dat in een restaurant gaan doen, het kan ook thuis zijn.
Ma moet wel onder de wesp lijden! Beelden geschreven
Grappig!
Ik vind wespen eng, want er heerst allergie bij wespensteken in de familie.