Wandelend met Wodan kom ik uit op een groot grasveld. Belangstellend gadegeslagen pak ik een stok. Wodans interesse veranderd niet als hij ziet hoe ik atletisch de stok, voor mijn gevoel wel 100 meter ver, wegwerp. Beide zijn we diep onder de indruk.
“Apport!!” roep ik op een manier die in het leger niet zou hebben misstaan en me daar zeker een onderscheiding zou hebben opgeleverd.
Niet van Wodan. Ik weet zeker dat het in hondentaal ‘schouderophalen’ is wat hij doet. Al snuffelend vervolgd hij zijn weg en kijkt nog een keer achterom of ik misschien zo gek ben.
Teleurgesteld loop ik achter hem aan en kijk schichtig om me heen of er nog anderen zijn…
Beste Seine22, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie