Als ze aan haar troubadour dacht, dacht ze aan haar geliefde. Haar geliefde die met zijn mooie gedichten en muziek haar avonden vulde met warmte in haar kille kamers. Vaak werd gedacht dat een troubadour een aan lager wal geraakt persoon was, maar zij wist dat haar troubadour van adel was. Een edelman, verdreven van zijn landerijen door de koning. Hij was met anderen naar het noorden van Frankrijk gevlucht, waar hij haar gevonden had en waar ze verliefd op elkaar geworden waren. Vaak gebruikte hij een “gap”, een uitdagend lied om haar te laten weten, hoeveel hij van haar hield. Dat gebeurde onder het mom van muzieklessen, waarbij zij hem begeleide op een fluit. Haar ouders moesten eens weten.
« Volwassen
Mantelzorg »
« Volwassen Mantelzorg »
Cultuur, Liefde
Ze moesten eens weten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mieke Schepens of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
-
Op 4 december 2012 om 16:39 zei Ineke Wolf:
Een leuk debuut te alhier!
Wel denk ik: wat zou dat verhaal beter tot zijn recht kunnen komen in de ik-vorm.Op het forum is daar overigens een discussie over.
-
Op 5 december 2012 om 21:55 zei johan poel:
begeleide moet begeleidde zijn. Vind ook in de eerste vier regel(tje)s drie keer het woord troubadour wat veel
Reageren
« Volwassen Mantelzorg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Mieke Schepens, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie