Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Woeste baren

21 oktober 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 4 |

Zoute druppels in de zilte storm sproeien in zijn verweerde gelaat. Hij staart zijn eerste en enige echte liefde met gemengde gevoelens aan. Ze heeft veel van hem afgenomen, maar ook alles geschonken waar hij ooit naar smachtte. De hartstocht is nog steeds wederzijds, ondanks ouderdomskwalen en het traag wegsijpelen van zijn levensenergie, heeft ze hem nog steeds lief.

Als kind veroverde zij zijn hart, hij bewonderde haar woeste, blonde lokken wanneer haar koppen furieus op strekdammen klapten en hield van haar warme, strelende golven als ze hem onder de zomerzon, tevreden en lankmoedig, badend in haar schoot toeliet.

Nu verlangt hij nog slechts één laatste daad van haar, dat zij hem tijdens deze reis voorgoed aan haar boezem drukt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »