Het frappeert mij telkenmale weer, dat op de talloze blogger-sites dikwijls een automatisch mechanisme ontstaat, dat ik ooit als wederzijdse erkentelijkheid kenschetste. Wij kennen, lezen, waarderen en prijzen elkander. Ad infinitum.
Wellicht ten dele een onbewust, menselijk reactiepatroon. Immers, als je elkaar kent, schept dat een band. Onbekend maakt onbemind. Deels ook een bewust, rationeel handelen, veronderstel ik. Als ik waardering uitspreek naar jou, krijg ik deze ooit eens retour. Een soort investering.
Het experiment om een site te maken voor bloggers, die hun stukjes nooit voorzien van hun echte naam of pseudoniem, lijkt mij in die zin interessant. Ontstaan er dan andere reactiepatronen? Minder of meer? Afstandelijker of affectiever?
Ik vind het een empirisch onderzoekje waard. Een schitterend idee?
Een interessant idee. Eens denken hoe we daar praktisch iets mee kunnen. Een week lang alle namen verbergen bij de stukken? De week van de anonimiteit? 😉
Je hoeft maar naar de statistiek van vandaag te kijken om te zien dat niet helemaal klopt wat Bob suggereert.
Het voorkomt waarschijnlijk een hoop wantrouwen.
Prima idee, Bob!
Zodra de schrijfwedstrijd is afgelopen gaan we eens kijken naar ‘De week van de anonimiteit’; een week lang geen schrijversnamen bij alle stukjes.
leuk idee!
ik heb je een hartje gegeven bob, ik verwacht er volgende keer een terug nu
Niet mee eens. Ik wil mijn naam onder mijn stukjes en zal nooit anoniem schrijven. Ik schrijf dan dus een weekje niet voor 120w. Anoniem is voor schijtbakken.
Of een pseudoniem 😉 Maar goed, een week is misschien wat lang. Een dag is misschien lang genoeg.
Alles wat op populariteit kan duiden een week lang uitschakelen. Hartjes, tweets en facebooklikes, en niet vergeten de statistieken en commentaren. Hoeft Bob zich ook niet druk meer te maken.
Ik ben al anoniem. Doe maar hoor.
Toch klopt het niet wat Bob schrijft. Als het wel klopte, zouden mijn stukken vergeven moeten zijn van de hartjes. Ook zouden ze dan ettelijke keren te Twitter moeten verschijnen, door talloze 120w-gebruikers die twitteren.
Ik vraag me overigens het nut van de hartjes nog steeds af. Je kunt iets niet eens niet leuk vinden, tenzij je eerst een hartje geeft, om het daarna weer in te trekken. Maar dat maakt dus geen verschil.
Naamloos lijkt mij juist voor een wedstrijd wel iets. Daarbuiten denk ik er net zo over als @defrysk, wat ik schrijf is voorzien van naam.
Het is overigens typisch weer een stuk dat op het forum thuishoort.