Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Jacht

4 november 2012 | 120w | Jozef Faucompret | 4 |

Een robot was er plots en had hem gevonden. Jarenlang had hij zich verborgen kunnen houden voor de robots. Wellicht was hij de laatste, want hij had nooit meer enig contact kunnen krijgen met anderen van zijn ras. Het sneeuwde buiten, grijs als de toekomst. Hij was eraan gewend geraakt.
De robot was grijs, net als de sneeuw. Hij kon denken, want hij was vervolmaakt. Hij was een soldaat en een jager, met emoties.
‘Maak mij af, nu je mij gevonden hebt,’ schreeuwde hij de robot toe. Hij was uitgeput door het lange vluchten en ongewapend.
De robot aarzelde even. En maakte toen rechtsomkeert, gaf wat prijs om later te kunnen herbeginnen. De jacht was opwindender dan het kille doden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »