Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Vissen

27 juli 2012 | 100w | Marja | 5 |

Het wordt nimmer meer zoals het geweest is.
De oude man zucht diep en er glijdt een traan langs zijn rimpelige wang.
Nu zijn laatste makker is overleden, rest hem slechts eenzaamheid.
Somber staart hij over het water.
Een tenger jongetje komt naast hem zitten en vraagt of hij al iets heeft gevangen.
Verdrietig schudt hij zijn hoofd en vertelt dat hij afscheid neemt van de hengelsport.
“Wilt u het me leren, meneer? Ik heb altijd al graag willen vissen.”
Hij kijkt op en ziet de zon tevoorschijn komen.
“Kom je dan wel regelmatig oefenen, want dat is nodig, hoor.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »