Minuscule restanten van de wekelijkse rituele scheerbeurt in heropvoedingskamp Vlijt prikken in mijn nek. De jeuk negerend wacht ik hoopvol op mijn eerste brief. Na jaren van goed gedrag heb ik eindelijk het recht verworven om post te ontvangen.
“John Herten?” Ik steek mijn hand op, een ongeïnteresseerde bewaarder overhandigt mij een gerafelde en ruw geopende envelop. Gespannen ontvouw ik de vergeelde brief en lees de vertrouwde hanenpoten van mijn zoon Joris: Hoi Pap, alles goed? Mama heeft een heleboel geld gekregen, ik krijg allemaal cadeautjes en gisteren heb ik ook een nieuwe papa gekregen … Wanhopig zoek en vind ik de datum van de poststempel op de envelop. Gechoqueerd constateer ik dat die van een week na mijn arrestatie is.
@GJ overhandigd moet daar overhandigt zijn. Immers: tt.
Thx Ineke, aangepast