Hij deed niet veel. Bleef bij zijn eigen gedachten, voerde rituelen uit die hem rust gaven.
Opvoeden ging gepaard met geduld ontwikkelen.
De schuifpui wilde na flink trekken toch open, koelte stroomde binnen.
‘Wat had je gedacht te gaan doen vandaag?’ vroeg hij zo terloops mogelijk.
Meneer ‘Anders’ dacht na? Het bleef lang stil.
Het voorstel dat hij wilde doen zou vast bevallen, maar ruimte bieden aan eigen initiatief was nu belangrijk.
Stilte hield aan.
Hij telde tot 20, genoot van de koele zeewind en draaide zich toen om.
De kamer bleek leeg, de douche verlaten maar vol aftershavedampen vermengd met koud zweet.
Zoon was al op weg, zijn eerste schreden op het verleiderspad. Pad van doornen en rozen.
Zonder meer leuk weer iets van je te lezen!