Iets kleins, een moment van verwondering. Een binnenpretje. Een punt van rust of extreme extase. Een woordgrap of een glimlach. Ik daag je uit de komende dagen te blijven kijken en mee te doen. Pák dat moment, houd het vast en geef er eens 120 woorden aan. Deel je zielenroerselen, je verontwaardiging. Schrijf ze op en laat ons lezen, wat je bezig houdt.
Dus aan de slag! Retweet dit stukje, gooi het op Facebook, laat het mensen lezen. Voor het goede doel, voor de geschiedenis, voor jezelf. Laat ons, de lezer, deelgenoot worden van die grijns op je gezicht toen je dat ene meemaakte. Ik wil het weten! In 120 woorden, niet te lang, en net genoeg om te snoepen.
Maar dan moeten we wèl wat te melden hebben…