Het is maandag en op de fiets uit school vertrekken we meteen door naar ballet. Kleine man mee, dochter strak in haar pakje (haren in de staart vouwen is een hele toer met koude vingers) en om vier uur staat ze klaar in de vierde positie.
Afgetrapte laarzen ondertussen snel weg brengen, het zijn eigenlijk haar enige echte winterschoenen. Snel denkwerk levert een nieuwe aanschaf van een paar snowboots op. Daar sta je dan: in een volgepakte schoenenwinkel, twee schooltassen, en twee paar schoenen. ‘Wilt u de lege dozen mee?’, vraagt de aardige bediende. Mijn hersenen werken ergens rond hun maximum capaciteit om te bedenken wat ik daar vroeger ook alweer mee deed. Crêpepapier gekocht, woensdagmiddag: kijkdozen in elkaar knutselen!

Recente reacties