Met de loodzware koelbox in beide handen, hijgend en zwetend als een ezel, liep ik de steile duinwand op. De zon brandend op mijn kale schedel, zand wringend tussen mijn voeten: wat had me bewogen met mijn dikke moeder mee te gaan naar het naaktstrand? Ik durfde niet eens omhoog te kijken naar de top van de duin, waar het uitzicht ongetwijfeld belemmerd werd door een in te krappe bikini behuisde derrière van mams. De vetkwabben rolden me voor mijn ogen uit als uitstulpingen die ieder hun eigen tangaslipje konden dragen, elk in hun eigen kleur.
“Het is vijfendertig graden jongen!”, riep ze kirrend van plezier naar mij beneden. “Denk je niet dat je je trui uit zou kunnen doen?”
Gefeliciteerd, dit is het 4000e stukje op 120w!
je kunt nu een site 480.000w.nl beginnen! Van harte met het bereiken van deze mijlpaal, Frank, fijn dat deze eer mij ten deel valt.
Volgens mij heb je een verlaat dystopisch verhaal geschreven. Het is er afschrikwekkend genoeg voor. 😉
Ik beet na jou de spits af voor de volgende 4000 stukjes!
Dit is een goed voorbeeld. Hier is de ezel er met de haren bijgesleept. Jammer.
Verder: mams in bikini op een naaktstrand. Zo naakt was dat strand dus niet.
@Fons: er staat nergens dat ze al óp het naaktstrand zijn. En tjee…je kunt zweten als een beer, otter, os, dus alla, het weekthema erin gepropt, als verwijzing. Misschien vind je het oude weekthema ook?
Dat viel me inderdaad op Lijmstok. De trui én de ezel in een verhaal. En blijkbaar zag Hay er ook nog een dystopie in. Veelzijdig stukje dus 🙂