Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen, Natuur

Eindelijk rust

19 december 2012 | 120w | Hay van den Munckhof | 3 |

In een schapenstal tilde de baas het vrouwtje van mijn rug en legde haar in het stro. Na een hoop gedoe lag er plots een spartelend wezentje in de kribbe, nét toen ik daar een bek vol hooi uit wilde nemen.
Ik draaide me om en keek recht tegen het achterwerk van een gehoornd beest.
‘Ik heb tenminste mijn ballen nog’, balkte ik hem triomfantelijk toe.
Met een beledigde blik ging hij aan de andere zijde van de kribbe liggen en blies zijn hete ossenadem over het blote wicht dat daar lag.
Ik vleide me behaaglijk naast het vrouwtje neer. Voordat mijn ogen als vanzelf dichtvielen, zag ik nog net de felle lichtstreep die door een hemel vol sterren schoot.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »