Het herinnert mij aan een oud BRT-programma uit de eerste helft van de jaren zestig dat bestemd was voor meestal bejaarde duivensportliefhebbers en gepresenteerd werd door een grijsaard van wie ik de naam intussen vergeten ben, laten daarna hun motorfietsen gedurende tien of vijftien minuten ronken alleen maar om uit te testen of die dingen behoorlijk werken en gaan er vervolgens vroeg mee van huis omdat de rit van huis naar werk uren in beslag neemt. Het vroege vertrek mag geen beletsel zijn voor het opschrikwekkende lawaai dat de motoren maken. Ik mag graag een term in verhalen smaken zoals “oorverdovend”, maar verdovend zijn de geluiden hier allesbehalve. Afstanden zijn aanzienlijk en de geluiden van het afstand afleggen zijn angstwekkend.

Recente reacties